Relatie

Relatie – huwelijk – kinderen.

Eigenlijk zou je in het begin van een relatie al die punten waar "te" voorstaat voor jezelf in moeten vullen, en achteraf vergelijken wat we belangrijk vinden.

Vaak denken we over veel situaties niet echt na. Als we ver uit elkaar liggen, moeten we hier over nadenken, misschien komen we door dat denken tot andere keuzes zodat we dichter bij elkaar komen.

Als dat niet zo is kunnen we er beter een punt achter zetten, om al de toekomstige teleurstellingen te voorkomen.

We zijn als mens helaas niet volmaakt in de liefde. Het pad zal niet altijd over rozen gaan, het kan ook een hel worden, als we er niet samen aan werken.

We zullen zo dicht mogelijk bij elkaar moeten komen of een eerlijke verdeling moeten maken, om elkaars redelijke verlangens te vervullen. Elkaar aan te vullen want we hebben verschillende kwaliteiten. Samen is, als het goed gaat mooier dan alleen!

Wanneer wordt het moeilijk? Als het bv. in onze jeugd al is misgegaan. Bijvoorbeeld door verkeerde voorbeelden van ouders, zodat we ons helemaal niet voor kunnen stellen dat het ook anders kan. Of als de soapseries ons voorbeeld zijn. Of door misbruik (geestelijk), vernedering, kleineren, of lichamelijk, seksuele kwelling zodat we niet meer kunnen genieten van de uiting van liefde van man/vrouw (seksueel) of bang gemaakt zijn voor seks b.v. één minuut van onbedachtzaamheid maakt dat men heeft, jaren spijt. Of seks is vies, geslachtsdelen daar mag je niet aan komen, zodat veel kapot gemaakt wordt wat zo mooi kan zijn.

Of dat we ons door vernedering, kleineren, ons minderwaardig voelen, geen mening hebben en ons niet durven te geven. Helaas gaan veel van deze relaties stuk omdat we denken dat het niet anders kan. Sommigen berusten hierin en gaan door als broer en zus. Sommigen gaan uit elkaar en als er al kinderen zijn worden deze vaak de dupe, helaas steeds vaker, nu al gaan meer als 1 op de 3 huwelijken stuk.

Daarom zou ik zeggen praat meer met elkaar, soms kan het kwetsend zijn, het is moeilijk om onze eigen fouten en tekortkomingen in de liefde en in het samen leven toe te geven. Als we praten met elkaar, kunnen we er ook samen aan werken om te proberen het beter te doen, en elkaar aanvullen en meer begrip voor elkaar hebben zodat het alleen maar beter wordt.

Geven en nemen, klaar staan en helpen, elkaar aanvullen en elkaar soms vrij laten, elkaar niet altijd opeisen. Zodat we ons ook in onze eigen hobby's en interesse's kunnen uitleven, maar ook hierin niet overdrijven, niet egoïstisch zijn, zo kunnen we groeien in de liefde. Egoïsme is denk ik de grootste oorzaak waardoor het mis gaat, de oorzaak van veel verdriet.

Voorbeeld 1 Als een man zorgt door zijn werk, voor het geld van het gezin en daarmee moet het dan goed zijn en verder moet iedereen naar zijn pijpen dansen als hij zijn potje bier maar krijgt en de voetbal en de T.V. en de kroeg enz, alleen maar doet waar hij zelf zin in heeft en geen rekening houd met de verlangens van de andere familieleden. Ik zorg toch voor het geld, niemand komt toch iets tekort? Zeer velen berusten hierin, maar is dat liefde en samen leven en samen genieten?!

Voorbeeld 2 Een vrouw die alleen maar uiterlijkheden zoals bezit en kleding belangrijk vindt. Koopverslaving, uitgaan, feesten en in de belangstelling staan, schreeuwen om aandacht en bevestiging, al het andere is niet belangrijk maar een noodzakelijk kwaad en ergernis. Zoals gezelligheid thuis, klaarstaan voor familieleden, huishouden daar behaalt ze geen eer mee. Sommigen berusten daarin, maar is dit een gezond huwelijk, is dit samenwerken, liefde en samen genieten?!

Ben ik volmaakt, nee, in een relatie moeten we blijven werken om het goed te houden. Helaas hebben we als mens vaak een negatieve eigenschap die veel verpest n.l. nooit tevreden zijn, steeds wat anders, of meer willen, die eigenschap moeten we onderdrukken!

Praten, overleggen en als het mogelijk is goede keuzes maken.

Als we bij de punten waar, te voor staat geen gemeenschappelijke punten hebben, kunnen we er inderdaad beter een punt achter zetten en helemaal voor we aan kinderen denken!

En als het kan in vrede en vriendschap uit elkaar gaan en elkaar niet zwart maken en de fouten en gebreken en tekortkomingen aan de grote klok hangen en je zelf schoon praten. Het ligt meestal niet aan één persoon!